‘The proof of the pudding is in the eating’

En zo is het! Leven is proeven.
Proef de schoonheid en de draken.

Gewoon.

Je ogen voelen als handen
Glijdend langs mijn lijf
Geen plek blijft onberoerd

Mijn ogen zijn gewillig
mijn handen echter niet.

Een vreemd gevoel maakt zich van mij meester.
Een gevoel van euforie, gelaagde euforie.
Een deel van mij wil dit omklemmen met beide handen,
zodat mijn nagels in mijn palm drukken
een deel van mij is bang het gevoel weer te verliezen
en wil rennen, zo hard en ver ik kan.

Warmte spoelt door mijn polsen
en voeden mijn kloppende wangen met een lichte blos,
Met mijn tong maak ik mijn droge lippen vochtig
en voel mijn ademhaling versnellen

Nieuwsgierig kijk ik om mij heen en laat het mij overkomen.

Kent u dat? Mannen (of wanneer u een man bent lees vrouw als man en andersom) waarbij je als vrouw spontaan krols wordt (aldus vriendin L.). Ik had dat bij Robbie Williams in zijn swing tijdperk, George Clooney van 5 jaar terug, onlangs is Matthijs van Nieuwkerk slachtoffer (toen nog niet heel vrouwelijk Nederland over hem heen liep te glijden) en mannen uit mijn eigen omgeving die niet de moeite waard zijn om te noemen omdat u ze toch niet kent. Mannen die zich kenmerken door een stukje mysterie, een foute man ik hoor het u denken, misschien…

Mannen waarbij je als vrouw aantrekkelijk wilt zijn, door ze aangeraakt wilt worden, waarbij je je verleidelijkste glimlach uit de kast haalt, door ze gestreeld wilt worden, genomen zo u wilt, waarbij de fantasie op hol slaat. Mannen waarbij je als monogame vrouw even schuttert en even de dierlijke lust het lijkt te winnen van de romantiek.

Mannen waarbij reden en verstand op pauze worden gezet, mannen waarbij vrouwen in een krolse kat veranderen. Vriendin C. wordt krols van Sean Connery en mannen in pak, vriendin M. van een mooie glimlach, Vriendin C2 van mannen ‘met een zogenaamde belofte in hun ogen’ (tsja) en vriendin B. valt gewoon altijd op een lekker kontje. Vriendin K. valt op artistiekelingen met een nononsense houding. George Clooney is bij ons nog steeds ongekend populair als celebrity krolse katten/vrouw prooi, voor de rest blijven toch lange mannen, donker haar, zelfverzekerd, ondernemend, een tikje arrogant, intelligent en humor bovenaan de (‘zeer realistische’) wenslijstjes staan. Na vanmiddag moeten ik en vriendin C2 toch ook Roger Federer toevoegen aan deze lijst. Waarom weten wij eigenlijk ook niet (ik houd het op zijn mooie behaarde borst….ja nou dat is gewoon zo), maar de reden maakt eigenlijk ook niet uit. Katten handelen uit instinct. (ha!)

[knipoog]
Opgetekend door Sue en co-redactie vriendin C2 die geloven in de romantiek, maar vinden dat goeie romantiek niet zonder lust kan.

Noot1: dit kan ook in een vaste relatie
Noot 2: dat doet Sue dan ook braaf, maar kijken mag

Goede avond!

Balans, balans, balans, Sjmirrie sjmarrie, smorrie. Ik ben niet goed in balans, nee op zijn zachtst gezegd ben ik niet goed in balanzen. Ernaar zoeken dxe1xe1r ben ik wel goed in, alleen een klein probleem: ik vind de balans nooit. Het zit niet in mij, ik wil het xe9xe9n of ik wil het ander. En hoe jaloers ik af en toe kijken naar die mensen die cool, bedeesd en verzameld zijn (zoals Lucia de Rijker, die is zo zen ‘en praat zo langzaam en laag, kijk mij eens in balans zijn’, zo erg dat ik haar af en toe wel een tik voor d’er zen kan geven), het lukt me gewoon niet. Toch blijf ik proberen, er eeuwig in geloven dat ik die balans zal vinden. Maar het is net als met een gaspedaal, je drukt altijd net iets te hard of net te zacht en zit je precies goed dan begint het te vervelen. Ik geef te veel of ik doe helemaal niks, zo vervelend die balans. Balans is eigenlijk ook best saai (al lijkt die rust in je me zo heerlijk ontspannen)

Ik denk dat ik me er maar bij neer moet leggen dat ik niet in balans kom. Mijn balans is dat ik ongebalanceerd ben en chaotisch. Impulsief en in mijn drang om verstandig in balans te zijn geforceerd. Ik ben uit balans, horen jullie mij: uit balans! Zo.

Ik moest er weer aan denken toen ik een reactie van Uncle zag over dat we niet meer kunnen doorstrepen sinds de nieuwe versie op zijn log, waar hij ook al even de oude garde aanhaalde. Toen de nieuwe versie net draaide bleken ‘smilies’, doorstrepen en archieveren niet meer mogelijk, allen dingen waar ‘ons loggers zo gehecht aan waren geraakt’. Ok dacht ik nog, stom stom stom van die webstreepjelogmensen, maar ze zullen toch wel snel leren van hun fouten? Ze zullen toch wel zien dat die oude versie veel beter was? (ik zeg dit met het gevaar dat ik ook behoor bij de club ‘vroegah was alles beter’).

Maar ik merk, nu ik verwoede pogingen aan het doen ben om ‘dolcewoman’ een doorstart te geven dat ik weer even verlang naar toen, toen ik mijn weblog maar hoefde te verversen en een nieuwe reactie zichtbaar werd: diepzinning, scherp, de een nog flauwer dan de ander, politiek correct, spammers, lieve en warme reacties, hart onder de riem, filosofisch of gewoon te geestig. Reacties waarvoor je terugkwam en in de trein, bus, auto of op de fiets aan het bedenken was wat je vandaag weer op je weblog wilde delen. Toen je bij thuiskomst je rss zo vol zag stromen dat je je afvroeg of je er nog doorheen ging komen binnen het uurtje dat je ervoor had uitgetrokken (wat je natuurlijk nooit haalde).

Tsja vroegah, zullen de oude tijden weer herleven? Maar is weblog nou veranderd of ben ik dat gewoon. Mensen zijn verder, levens zijn anders en de weblogverslaving lijkt wat bekoeld. Ook bij mij, maar het had iets….toen.

(lees: [doorstreep]hup krengen aan het loggen[/doorstreep])

Ik heb het warm en kan niet slapen, de warmte van vandaag zit in mijn lijf. Terwijl alle huizen om mij heen donker zijn, zit ik met mijn laptop op mijn dakterras. Vanaf het terras heb ik uitzicht over de stad, waar ik uren naar kan kijken, waar hier en daar lichten zichtbaar zijn, de stad slaapt. Behalve ik.

De dag was mooi: een lieve vriendin die zo mooi is van binnen dat ik er trots van word, een herinnering aan een heerlijk weekend vol gelach en vriendschap, een heerlijk glas wijn in de zon, het uitlezen van een prachtig boek (De schaduw van de wind) en de geur van een afkoelende zomerdag bovenop mijn terras. De warme dag koelt af, behalve ik.

trusten.

Een mooi voorbeeld dat illustreert wat het met je doet wanneer je positief of negatief in het leven staat:

Een onderzoeker vulde 2 vazen met water. De ene vaas met water behandelde hij als zijn geliefde, hij prevelde lieve woordjes, wenste het goedemorgen en goedenacht, voerde warme gesprekken en omgaf het water met positieve energie. De andere vaas met water schold hij uit, behandelde hij slecht, gaf het weinig aandacht en vertelde hij dat het niks waard was en omgaf de vaas water met negatieve energie.

Na een x-periode vroor hij het water uit de vazen in. Onder de microscoop bleek dat het water dat goed was behandeld prachtige kristallen had, het water dat negatief behandeld was was troebel en begon te rotten.

De onderzoeker stelt dat wij niet beseffen hoeveel effect wij hebben op onze omgeving met onze energieen. De negatieve energie gericht op de tweede vaas met water heeft rotting tot effect gehad, de positieve energie leverde prachtige kristallen op.

En dan te bedenken dat 90% van ons lichaam uit water bestaat!

Noot. Ik weet niet of dit op onderzoek klopt en in hoeverre het waar is maar al is het geheel onwaar, ik vond de symboliek erg mooi. Daarbij een goed voorbeeld van het effect dat een mens heeft op zichzelf en haar omgeving door de manier waarop je in het leven staat.

Hxe9xe9l af en toe heb ik internet. Zo ook nu en ik hoop dat deze verbinding stand houdt tot aan het einde van dit berichtje. Mijn signaal is namelijk een illegaal opgepikte. Elke dag speur ik de omgeving van mijn nieuwe huis af, op zoek naar signalen zonder wachtwoord om vervolgens even snel mijn email op te kunnen halen. Als u in de omgeving Groningen woont en af en toe een inbrekende computer detecteert op uw internetverbinding, strijk dan even over uw hart, ik wil niks van u stelen alleen hxe9xe9l even mijn email checken.

Al een maand zit ik namelijk zonder internet! Hoe een mens aan een verbinding met het www kan wennen. Geen email op aanvraag en aangezien ik net verhuisd ben was het ook wel handig geweest om (doelloos) over het internet te kunnen struinen op zoek naar nieuwe leuke dingen voor in mijn nieuwe huis. En voor mijn werk niet te vergeten, het is enorm lastig als je emails van je klanten niet direct ontvangt.

De afgelopen maand ben ik dus vast beller van de @home klantenservice (en die van de Gemeente Groningen omdat ze me maar niet goed registreren, en die van de Ikea omdat mijn nieuwe stoel maar niet geleverd wordt, en van de TNT omdat mijn verhuisberichten niet goed verstuurd zijn en ik nog steeds stapels post op mijn oude adres ontvang)

Mijn dagen zonder internet slijt ik dus aan de telefoon, een weg banend door de doolhoven van kiesmenu’s, wachtrijmuziekjes en vervelende bandjes met het bericht dat alle medewerkers in gesprek zijn. Gisteren had ik als klap op de vuurpijl eindelijk iemand aan de telefoon (na 15 minuten wachten!), werd de verbinding verbroken. Ik verdenk die klantenservice jongen nog steeds van het ‘wegdrukken’ van een moeilijke vraag. Vandaag beloofde zijn collega mij dat ik dan toch eindelijk internet zal hebben aan het einde van de week, althans: de wachttijd bedraagt 3 tot 5 werkdagen.

*zucht* verhuizen pfff